Nouvelle vague

Godards debuut “À Bout de Souffle” (1959) wordt onverwacht een klassieker en start de Nouvelle Vague. Linklaters “Nouvelle Vague” reconstrueert in stijlvol zwart‑wit het chaotische maakproces, eert Godards radicale aanpak en viert de vernieuwende, rebelse geest van de Franse filmstroming en haar invloedrijke pioniers.

In Parijs in 1959 draait Jean-Luc Godard in 20 dagen zijn debuutfilm À Bout de Souffle, wat later uitgroeit tot een legendarische klassieker. De film is het startpunt van Nouvelle Vague, een nieuwe stroming binnen de Franse cinema. Godard, die tot dan toe filmcriticus is en schrijft voor het gerenommeerde Cahiers du Cinéma, besluit dat zelf films maken de beste kritiek is. Hij krijgt financiering voor een lowbudgetfilm en zet het scenario van François Truffaut, over een gangsterkoppel, naar eigen hand. Ondanks twijfels van cast en crew over Godard’s merkwaardige werkwijze blijkt zijn debuut een schot in de roos; met ruim 2,5 miljoen bezoekers in Frankrijk, prijzen voor Godard en een BAFTA nominatie voor hoofdrolspeelster Jean Seberg. Nouvelle Vague van de gelauwerde regisseur Richard Linklater (Boyhood) is een stijlvol en komisch eerbetoon aan de totstandkoming van À Bout de Souffle van Jean-Luc Godard, in de geest van de Franse stroming. In kenmerkend zwart-wit en met een knipoog reconstrueert de film het maakproces van de beroemde klassieker en viert de kunst van het filmmaken, de Franse Nouvelle Vague en haar legendarische figuren.

“In een hommage vol liefdevolle plaagstoten vindt Richard Linklater in de Nouvelle Vague zijn rebelse geestverwanten en in Godard een slacker avant la lettre.” (filmkrant)
“Linklater brengt met ‘Nouvelle Vague’ een ode aan het ongedwongen, chaotische, vrijwel natuurlijke maar ravissant arrogante proces van de audiovisuele storytelling.” (Cinemagazine)
“‘Nouvelle Vague’, een speelse liefdesbrief aan een bende beeldenstormers.” (De Tijd)