Une belle course

Wat doe je wanneer je moet verhuizen naar een verzorgingstehuis? Je neemt een taxi en vraagt chauffeur Charles je langs plekken te rijden die wat betekend hebben in je leven, om deze voor een laatste keer te kunnen zien. Onderweg vertel je wat je hebt meegemaakt en vraag je naar het leven van de chauffeur…

De 92-jarige Madeleine belt een taxi om haar naar het verzorgingstehuis te brengen waar ze voortaan zal wonen. Ze vraagt haar chauffeur Charles langs plekken te rijden die wat betekend hebben in haar leven, om deze voor een laatste keer te kunnen zien. En dat is nog al wat, in flashbacks zien we wat haar overkomen is maar het zijn vooral de gesprekken tussen Charles en Madeleine die het verhaal voortstuwen. Hoe meer zij prijsgeeft, hoe meer ook Charles over z’n leven vertelt. Want Madeleine vraagt ook Charles het hemd van zijn lijf over zijn leven. Haar barrage van vragen naar zijn privéleven (“Herinnert u zich uw eerste echte kus nog?”) irriteert hem, maar soit. In de straten van Parijs wordt langzaamaan een buitengewoon leven onthuld, wat Charles meer raakt dan hij ooit had kunnen denken. Sommige taxiritten kunnen werkelijk levens veranderen…

“Une Belle Course neemt je mee op een bij vlagen ontroerende taxirit.” (De Volkskrant)
“Een man geeft een oude vrouw een van haar laatste mooie herinneringen en ze nemen afscheid. Allebei zijn ze een ervaring rijker. Fin.” (de Filmkrant)
“In ‘Une belle course’ had het afscheidsritje door Parijs best langer mogen duren.” (Trouw)