Un petit frère

Eind jaren tachtig verhuist de alleenstaande moeder Rose met haar twee jonge zonen van Ivoorkust naar de Parijse buitenwijken. Ze krijgt onderdak bij haar familie, die haar onder druk zet om te trouwen met een gezamenlijke kennis. Maar de energieke, onafhankelijke Rose kiest liever haar eigen pad.

De zonen Jean en Ernest van de alleenstaande moeder Rose zijn het belangrijkst in haar leven. Ze spoort hen aan het beste uit henzelf te halen. Maar toch verdwijnt ze regelmatig uit hun leven. Léonor Serraille’s vervolg op haar film Jeune Femme, die in 2017 in Cannes de Caméra d’Or won voor Beste Debuut, is een intieme en ontroerende familiekroniek die een periode van dertig jaar omspant. Een verhaal dat in drie hoofdstukken verteld wordt vanuit een wisselend perspectief; eerst de blik van moeder Rose, daarna die van zoon Jean en uiteindelijk die van Ernest – de ‘petit frère’ uit de titel. Zijn herinneringen aan de vele obstakels waarmee hij, zijn broer en hun moeder te maken kregen toen ze in Parijs een nieuw leven probeerden op te bouwen, maken de film tot een hartverscheurend portret. Léonor Serraille baseerde het verhaal van de jongste zoon op de ervaringen van haar eigen echtgenoot. Un petit frère ging in wereldpremière op Filmfestival van Cannes in 2022, waar de film genomineerd werd voor de Gouden Palm.

“Un petit frère is een gelaagd en aangrijpend familieportret. De tweede speelfilm van regisseur en scenarioschrijver Léonor Serraille zit vol scherpe observaties over armoede, klasseverschillen en ouder-kindrelaties.” (de Volkskrant)
“De film blijft overeind dankzij het krachtige acteerwerk. Voornamelijk Annabelle Lengronne grijpt de aandacht als de impulsieve Rose. Een levensgenieter met wat manipulatieve trekjes, maar ook een leeuwin die vecht voor haar kinderen.” (FilmTotaal)
“‘Un Petit Frère’ toont een sterk staaltje etnisch profileren.” (Trouw)