Guiet Life

De filmbeelden zijn rustgevend, de camera zit dicht op de huid van Cáit. Grote emoties met weinig woorden: Het acteerwerk is fenomenaal. Het verhaal wordt verteld door de ogen van het meisje zelf, waarbij lichaamstaal en kleine gebaren belangrijker dan de zijn dan dialogen…

Quiet Life is een verbijsterend en aangrijpend verhaal over een bestaande, onverklaarde aandoening dat plaatsvindt in een klinische, licht dystopische setting in Zweden. Natalia en Sergei, voor geweld gevlucht uit Rusland, wonen met hun dochters Alina en Katja in Zweden. Wanneer hun aanvraag voor een definitieve verblijfsstatus wordt afgewezen, raakt de jongste dochter in een onverklaarbare coma. En juist zij had een getuigenis kunnen brengen die de toekomst van de familie kan veiligstellen. Sinds 2018 vielen in Zweden talloze kinderen van asielzoekers ten slachtoffer aan dit mysterieuze resignation syndrome. Honderden van hen liggen jarenlang buiten bewustzijn in het ziekenhuis en stellen artsen en specialisten voor een raadsel. De film ging in première op het Filmfestival van Venetië en werd door de internationale pers positief onthaald en omschreven als verrassend en verontrustend.

The Quiet Girl’ is een onthutsende film, juist doordat het leed van de 9-jarige Cáit wordt weggenomen. (de Volkskrant)
Regisseur Colm Bairéad laat het Iers tot ver over de grenzen horen: ‘Het is de taal van de minderheid. (Trouw)
In ‘The Quiet Girl’, over de jonge Cáit die naar een pleeggezin gaat, zitten schitterende scènes, waar de genegenheid vanaf spat, maar ook over effectieve, emotionele verwaarlozing. (NCR)