Mio fratello è figlio unico

Mio fratello è figlio unico is een Italiaans episch drama waarin twee broers worden gevolgd tegende achtergrond van de Italiaanse geschiedenis.

De fascistische Accio (Elio Germano) drijft zijn ouders tot wanhoop: hij is impulsief, zoekt constant ruzie en vecht elk handgemeen uit alsof het oorlog is. Zijn communistische broer Manrico (Riccardo Scamarcio) daarentegen is knap, charismatisch, door iedereen geliefd, maar ook niet ongevaarlijk… De twee mannen staan lijnrecht tegenover elkaar, maar zijn beiden verliefd op dezelfde vrouw.

Als de film begint zijn de zestiger jaren in volle gang. Het Italiaanse Latina, ooit het bolwerk van dictator Mussolini, draagt nog steeds de tekens van de Tweede Wereldoorlog. Zowel mensen als straten vertonen nog altijd de kreukels van deze roerige periode. Maar onderhuids borrelt het, de mensen voelen zich verraden en de fascistische gevoelens zijn nog lang niet verdwenen. Er is gekozen om de vertwijfeling waar het land onder gebukt gaat, vorm te geven middels twee broers. Vijanden in denkbeelden, maar afkomstig uit dezelfde moeder die haar zoons jammerend smeekt op te houden met vechten.

Mio fratello è figlio unico is een groots en meeslepend drama over universele gevoelens als vriendschap, jaloezie en liefde tegen de achtergrond van het turbulente Italië van de jaren ‘60 en ‘70. Toch is de film geen politieke film maar gaat hij over mensen die liefhebben, lijden, lachen en daarnaast hun politieke ideologieën hebben.

“Het Italië van dit familiedrama is een romantisch, nostalgisch land waar het leven temperamentvol wordt gevierd, waar naar hartelust naar de meisjes wordt gefloten, waar humor belangrijker is dan diepgang en waar het lichaam het wint van ideeën” (Filmkrant)