Lü cao di (Mongolian Ping Pong)

Bilike heeft nog nooit een pingpongballetje gezien. Hij en zijn familie wonen in een afgezonderde tent, zonder elektriciteit en zonder stromend water in de verste uithoek van de uitgestrekte Mongoolse steppe.

Het prachtige landschap is er nauwelijks veranderd sinds Genghis Kahn er in de 13^e eeuw koning was. Maar zelfs in dit verlaten gebied, kan het leven spannend zijn voor een jonge kerel. Het kleinste detail is een hele gebeurtenis voor de nieuwsgierige Bilike en zijn beste vrienden Erguotou en Dawa.

Het mysterie van het kleine, witte balletje dat in de beek drijft, leidt tot vele vragen over de wereld waarin ze leven. De grootmoeder van Bilike zegt dat het balletje een glanzende parel is die uit de hemel gevallen is. Maar de jongens beginnen te twijfelen nadat ze een nacht buiten hebben gewacht tot het balletje zou oplichten. Dus besluiten ze naar een ver klooster te trekken om de wijze lama’s om raad te vragen. Maar ook dit is tevergeefse moeite. Wanneer ze echter naar het nieuwe televisietoestel kijken van Dawa’s vader, zien de jongens voor het eerst pingpong en ontdekken ze dat hun balletje ‘het nationale balletje van China’ is. Zonder te beseffen hoe ver Beijing wel is, zijn de jongens vastbesloten het balletje terug te brengen naar de Chinese hoofdstad…

“Innemend portret… schitterende landschapsbeelden” (Parool)

“Sobere registratie van het nomadenleven” (Filmfocus)