Im Labyrinth des Schweigens

Im Labyrinth des Schweigens belicht een vaak vergeten periode uit de Duitse naoorlogse geschiedenis. Een natie koos ervoor haar ogen te sluiten. Een jonge advocaat kiest ervoor geschiedenis te schrijven.

Frankfurt, 1958. Johann Radmann is een jonge, ambitieuze advocaat. Via een tip van een journalist ontdekt hij dat bepaalde overheidsdiensten en instituten samenzweren om de nazi-misdaden in de doofpot te houden. Johann werkt als een bezetene om het bewijsmateriaal te openbaren dat duizenden ex-SS’ers, van wie velen ondertussen succesvolle carrières hebben in de ambtenarij, linkt aan de gruwel van Auschwitz. Hij riskeert alles te verliezen dat hem dierbaar is, maar niemand, zelfs niet zijn baas, kan hem overtuigen het te laten rusten. Johanns vastberadenheid maakt dat procureur-generaal Fritz Bauer hem aanwijst om de leiding van het onderzoek op zich te nemen. Worstelend met een schat aan informatie, belandt de jonge advocaat in een labyrint van schuld en leugens waar hij niet meer uit lijkt te komen.

“Im Labyrinth des Schweigens houdt het midden tussen melodrama en geschiedenisles, belangwekkend door zijn onderwerp. Het herinnert eraan dat een doolhof van zwijgen altijd op de loer ligt, omdat met de laatste getuigen ook hun verhalen kunnen verdwijnen, omdat er nog steeds Holocaustontkenners van allerlei aard rondlopen en nieuw opstaan, omdat ook nu in Duitsland stemmen klinken die zeggen dat er nu wel genoeg boete is gedaan.” (NRC)