Depuis qu’Otar est parti…

Een goedbedoelde leugen verandert het leven van drie vrouwen in hedendaags Tiblisi.

Moeder Eka, dochter Marina en kleindochter Ada voeren een gemeenschappelijke huishouding uit pure noodzaak: in Georgië na het Sovjet-tijdperk is het armoe troef. Het beetje geld dat Eka’s zoon Otar opstuurt uit Parijs, waar hij als illegale immigrant werkt, is cruciaal voor hun levensonderhoud. Daarnaast lijkt Eka ook mentaal volledig afhankelijk van haar geïdealiseerde zoon. Als zijn brieven aankomen of wanneer hij opbelt, moet alles daarvoor wijken. Dan horen de twee jongste vrouwen dat Otar bij een bedrijfsongeluk is omgekomen. Ze besluiten dit voor moeder Eka te verzwijgen, omdat het wellicht haar dood zou betekenen. Voortaan schrijven ze zelf Otars brieven en verzinnen ze voor hem een gelukkig leven in Parijs. Hun leugens leiden tot een serie complicaties die pas goed culmineren als Eka besluit om haar zoon op te zoeken.

De film werd bekroond met Grand Prix de la Semaine de la Critique, Cannes 2003 en was één van de publieksfavorieten van het Internationaal Film Festival Rotterdam 2004.

“Een subtiele en boeiende vertelling. Bertucelli’s debuut is onnadrukkelijk en schatrijk tegelijk”(Volkskrant)