BlacKkKlansman

Baanbrekend regisseur Spike Lee is terug! Met een provocerende film over het leven van Ron Stallworth, een politieman uit Colorado Springs die er als Afro-Amerikaanse agent in slaagde te infiltreren in de Ku Klux Klan. Ongelooflijk, maar waar gebeurd verhaal. Winnaar van de Grote Juryprijs van het Cannes Filmfestival.

Ron Stallworth is in de jaren zeventig de eerste Afro-Amerikaanse aanwinst van het politiekorps in Colorado Springs en dat klinkt plezieriger dan het is. Na het zoveelste vervelende voorval laat Stallworth zich overplaatsen naar de undercoverafdeling. Wanneer hij dan een wervingsadvertentie voor de Klan ziet, heeft hij zijn roeping gevonden. Samen met zijn Joodse (en blanke) collega Flip Zimmerman gaat hij aan het werk. Voor de persoonlijke ontmoetingen valt Zimmerman in, de rest van de tijd ontvouwt Stallworth telefonisch een band met de Klan-leden. Zo ontmoet hij zelfs de grote baas van de Klan, ‘Grand Wizard’ David Duke. En dat is nog maar het begin van een bizarre loopbaan.

Regisseur Spike Lee is met deze speelfilm weer helemaal terug. Hij was met zijn sociale kritiek een van de meest relevante talenten van de jaren ‘80 en ‘90. Lee heeft als vanouds de smaak te pakken met een film die zowel stijlvol als inhoudelijk diepgaand is. En bijtend.
De echte Stallworth hield zich na zijn pensioen 20 jaar stil. Daarna pas schreef hij zijn ervaringen op in zijn memoires, Black Klansman, de basis voor deze film. In de film zie je oudgedienden als Alec Baldwin en Calypso-koning Harry Belafonte naast de talentvolle jongere cast. Maar het meest opvallend is waarschijnlijk toch David Duke-vertolker Topher Grace, die bij het grote publiek vooral bekend is van de comedyserie That 70’s Show. Hij moest flink wat doorstaan om zich voor te bereiden, zoals het lezen van Duke’s nagenoeg onleesbare autobiografie My Awakening. Bovendien mocht hij van zijn vrouw zijn dialogen niet thuis oefenen, omdat zij dat racistische geblaat niet zo gepast vond bij hun pasgeboren baby.

“Spike Lee’s BlacKkKlansman is een allegorie van hedendaags Amerika. De film wordt speels en opgewekt opgediend, maar trilt van sluimerende woede.” (Volkskrant).
“Speelse film deelt mokerslag uit” (NRC)