Marie Heurtin

Frankrijk eind negentiende eeuw. Zuster Marguerite is vastbesloten om de onhandelbare Marie, die doof en blind is, te leren communiceren. Met veel moeite en geduld slaagt ze erin om door te dringen tot Marie’s gedachtewereld. Een ontroerend Frans drama, gebaseerd op waargebeurde feiten.

Eind negentiende eeuw wordt in het Institut Larnay, een door religieuzen geleide instelling voor de opvang van blinde en dove kinderen, de 12-jarige Marie binnengebracht. Het meisje is zowel blind als doofstom en zo wild, dat de ouders van de huisarts het advies kregen haar in een krankzinnigengesticht te laten opnemen. Maar de vader had gehoord van de nonnen van Larnay.
Marie is op geen enkele manier in staat te communiceren met de buitenwereld. Ze is onhandelbaar: ze krijst en schopt als een wild dier. Maar de jonge zuster Marguerite trekt zich haar lot aan. Met de grootste moeite en veel geduld slaagt ze erin door te dringen tot de gedachtewereld van het kind door middel van het maken van vinger- en handgebaren. Terwijl Marie’s belevingswereld langzaamaan groter wordt, gevuld met menselijk contact, vreugde en taal, ontstaat er een tedere band tussen haar en de jonge zuster.

De film Marie Heurtin is gebaseerd op echte gebeurtenissen. Het Larnay Instituut werd wereldberoemd door de publicatie van het boek ‘Een ziel in de gevangenis’, waarin schrijver Louis Arnold de methode beschreef die zuster Marguerite ontwikkelde voor de doofstomme Marie.

“Met zijn oog voor detail, liefde voor zijn personages en zijn realistische uitbeelding van een gemeenschap van doofstomme kinderen, weet ‘Marie Heurtin’ anderhalf uur lang te fascineren en bekoren.” (Cinemagazine) 

“Ontroerend tot en met het prachtige slotbeeld” “Bijzonder doorleefd samenspel van Isabelle Carré en […] debutante Ariana Rivoire” (Volkskrant)

“Ontroerend” “ ”Zeldzame authenticiteit” “De dove Ariana Rivoire is een natuurtalent” (Trouw)

“Overtuigend” “Intens in beeld gebracht” (Parool)