Zus & zo

Drie zussen en een broer strijden om een familiehotel in Portugal. Lichtvoetige komedie losjes gebaseerd  op Tsjechov’s ‘Drie Zussen’, maar dan verplaatst naar deze tijd, met “overspel, alle uitersten van het sexuele spectrum en postmoderne verveling.”

De plot van ‘Zus en Zo’ is geïnspireerd op Tsjechovs ‘Drie zusters’; geen toneelstuk waardoor je wilt zingen en dansen maar mijmeren. ‘Zus en Zo’ is in het begin stekelig. In de versie van Paula van der Oest, die de film regisseerde en het scenario schreef, gaat het om drie Amsterdamse zussen van in de dertig en hun jongere broertje Nino. Als de zussen van hun moeder horen dat hun broertje gaat trouwen, zijn ze verbaasd en boos. Verbaasd omdat ze dachten dat hun broer homo was, boos omdat Nino door zijn huwelijk het hotel in Portugal zal erven waar ze de zomers van hun jeugd doorbrachten. Dat willen de zussen ten koste van alles voorkomen.

Van der Oest laat het ontvouwen van de volle plot mooi gelijk opgaan met het ontwikkelen van de personages. De bezigheden van de drie zussen – een kunstenaar, een journalist en de vrouw van een huisarts die zich in vrijwilligerswerk heeft gestort – leveren vaak lachwekkende scènes op. De lach komt niet alleen voort uit de dialogen en de timing van de acteurs, maar ook uit schaamte.

“Gepeperde dialogen, fantastische acteerprestaties, spitse timing, roerende en bittere momenten.” (Preview)