Whale Rider

De film begint met een indringende geboortescène waarin we zien hoe slechts de vrouwelijke helft van een tweeling een zware bevalling overleeft.

Diepbedroefd over de dood van vrouw en kind verlaat vader huis en haard, en laat de opvoeding van het meisje, Pai, over aan de grootouders. De dood van jongetje is vooral ook botte pech voor de grootvader, Chief Koro, want die had de doodgeboren kleinzoon de rol van next-chief-in-line reeds toebedeeld. En Pai is natuurlijk een schat van een kind, maar voor deze patriarch is zij troonopvolgingtechnisch volkomen nutteloos, want traditie is en blijft traditie. Tegenstellingen tussen eeuwenoude tradities en een meer liberale way of life, tussen heilig en profaan, komen voortdurend om de hoek kijken. Aan het einde van de film komt dit sprookje tot een climax in een scène die niets aan duidelijkheid te wensen overlaat.

“Zo schematisch, voorspelbaar en kitscherig is Whale Rider.” (Parool)