Anche libero va bene (Along the Bridge)

“Als je de serieuze blik in de ogen van Tommi ziet weet je het al: deze jongen doet zijn best, maar heeft het niet makkelijk. Het jongetje woont met zijn vader en zus in een klein, rommelig appartement in een grote Italiaanse stad. Moeder is in geen velden of wegen te bekennen.

Volgens Tommi’s verbitterde vader is ze de hort op met rijke mannen. Zijn vader doet zijn best om in zijn eentje de boel draaiende te houden, maar zijn opvliegende en vooral eigenzinnige karakter zorgen voor problemen op zijn werk. Tommi’s zus, een puberende tiener, bezorgt Tommi afwisselend last en troost. Na school moet Tommi naar zwemtraining, omdat zijn vader een groot zwemmer in hem ziet. Zelf zou hij liever op voetbal gaan, maar dat vindt zijn vader niet bijzonder genoeg. Op een dag staat Tommi’s verwarde moeder ineens weer voor de deur, vol spijt en beloftes van beterschap. De kinderen mogen meebeslissen over de toekomst van het gezin: krijgt ze de kans of moet ze weg? De zware last die rust op de kleine schouders van Tommi dwingt hem om vroeg volwassen te worden en zijn eigen keuzes te maken, wat uiteindelijk tot een groot conflict met zijn opvliegende vader leidt.

“Bij een film over scheiding, zeker verteld door de ogen van een kind, liggen emotionele valkuilen op de loer. Hij weet juist een realistisch beeld te schetsen, waarin hij liefde en irritatie subtiel met elkaar vermengt” (Volkskrant)