Die Fälscher

Berlijn, 1936. De jood Sorowitsch is de koning der valsemunters; het geld dat hij nodig heeft voor het gokken, print hij gewoon zelf.

Het leven is een spel voor hem in zijn wereld van nachtclubs, misdadigers en overspelige vrouwen. Maar dan klapt op een dag iemand uit de school. Hij wordt van zijn bed gelicht door hoofdcommissaris Herzog en naar Sachsenhausen gedeporteerd. Bij aankomst wordt hij tot zijn verbazing begroet door niemand minder dan hoofdcommissaris Herzog, die een geheime missie leidt. Sorowitsch en een groep zorgvuldig geselecteerde deskundigen worden geacht valse buitenlandse valuta te maken, met als doel de economieën van de geallieerde tegenstanders te verzwakken. In ruil voor hun werk krijgt de groep een aantal privileges: hun barakken zijn schoon, er zijn toiletten en relatief zachte bedden, genoeg te eten en zelfs af en toe wat ontspanning. Maar één ding wordt van begin af aan duidelijk gemaakt: als hun werk faalt, staat hen de dood te wachten. Dit stelt de gevangenen voor een ondragelijk moreel dilemma: meewerken aan dit project zal de oorlog verlengen en kan een overwinning voor de nazi’s betekenen. Misschien kunnen de valsemunters hun eigen huid redden, maar ze zetten wel het leven van veel medeslachtoffers op het spel.

“Die Fälscher brengt een curieuze voetnoot in de geschiedenis van de Holocaust vaardig tot leven, (…) maar draagt niet bij aan inzicht in de Holocaust” (Parool)

“Die Fälscher [is] een indrukwekkende film, niet alleen over ontberingen, maar ook over de vraag of en hoe je een mens kunt blijven in onmenselijke omstandigheden “ (Spits)