Nénette et Boni

De negentienjarige Bonifica, kortweg Boni, werkt als pizzabakker in Marseille. Na de dood van zijn moeder wilde hij niets meer met zijn vader te maken hebben, een lampenkapverkoper die Boni’s vijftienjarige zus Nénette heeft opgevoed.

Op een dag klimt Nénette over de muur van haar kostschool en staat daarna bij Boni voor de deur. Boni is in eerste instantie kwaad en weigert haar in zijn huis op te nemen. Allebei zijn ze gehard door het leven, en allebei worstelen ze met een vader die ze haten en die geen plek meer in hun leven heeft na het overlijden van hun moeder. Op elkaar aangewezen proberen ze het beste van de situatie te maken en groeien ze langzaam naar elkaar toe. Boni fantaseert over de aantrekkelijke echtgenote van de plaatselijke bakker en Nénette vertrouwt Boni de ware reden van haar vertrek toe.

Denis maakte gebruik van een veelvoud aan stijlen – van strakke close-ups, documentaire-achtige beelden tot geïdealiseerde droomsequenties – om het ongrijpbare gegeven van de broer-zus-relatie in kaart te brengen, daarbij ondersteund door de broeierige klanken van de Engelse band Tindersticks. De film werd bekroond met het Gouden Luipaard op het filmfestival van Locarno.

De vertoning van Nénette et Boni wordt voorafgegaan door een lezing die dieper ingaat op het werk van Claire Denis. Deze lezing komt tot stand i.s.m. het Ned Instituut voor de film NIF.

“Een absoluut hoogtepunt in het genre sociaal bewogen films is het poëtisch vormgegeven verhaal van de stoere skinhead Boni en zijn zus Nénette op de prachtige muziek van de Tindersticks” (Cinema Paradiso)