La vie moderne

Een terugkerend onderwerp in het werk van de Franse fotograaf en documentairemaker Raymond Depardon is zijn boerenachtergrond.

In La Vie Moderne, het derde deel van een drieluik over de verdwijning van de Franse boerencultuur, zet Depardon, boerenzoon uit de Beaujolais-streek, zijn werk als regisseur-etnograaf voort.  De gebroeders Privat, Raymond (83) en Marcel (88), zijn hun hele leven lang al celibatair en kunnen maar moeilijk wennen aan de bazige, nieuwe vrouw van hun neef. Verder bezoekt Depardon onder anderen zijn vriend Paul Lavas en het echtpaar Germaine en Marcel Challaye, dat van hun tien koeien er nog twee over heeft. Hij interviewt Daniel Jean Roy, die door zijn ouders gedwongen wordt te werken op de boerderij, maar die eigenlijk liever iets anders zou doen dan boeren. De gesprekken, veelal gevoerd aan keukentafels, zijn bijzonder natuurlijk. De geïnterviewden zijn duidelijk niet gewend om over hun gevoelens te praten en soms, tijdens een scène waarin Depardon maar vraag na vraag blijft stellen waar de boer het antwoord niet op weet of wil geven, zie je ze in de tussenliggende stiltes denken: “Rare snuiter, die Depardon, met z’n camera en al z’n vragen.” Maar nooit weigeren ze te antwoorden, al doen ze dat vaak slechts monosyllabisch: Non. Oui. Oui-oui. Si. (Nee, ja, natuurlijk, jawel.) En hoewel de stiltes bij vlagen bijna ongemakkelijk worden, zijn ze nooit vervelend. Depardon filmt zonder uitzondering met respect en warmte, af en toe zelfs met een vleugje humor.

“Over een periode van elf jaar won de regisseur het vertrouwen van de stugge, oude boeren in de bergen boven Lyon. Het resultaat is een portret zonder opsmuk, afgewisseld met beelden van de indrukwekkende omgeving.” (Film 1)