Les enfants des autres

Wat lijkt ze op jou”, krijgt Rachel te horen als ze met de vierjarige Leila op stap is. Pijnlijk, want Rachel is op dat moment wel Leila’s verzorger, maar niet haar moeder. Ze viel voor Ali en in die relatie kreeg ze de dochter uit een eerder huwelijk er automatisch bij. De stiefouder, dus. Een rol die in werkelijkheid vele mensen aannemen, maar die er in fictie nogal bekaaid vanaf komt

Lerares Rachel (Virginie Efira) tikt de veertig aan als ze smoorverliefd wordt op Ali, die ze tijdens een gitaarles leert kennen. Al snel raakt ze ook verknocht aan zijn vierjarige dochter Leila en krijgt ze ook te maken met de moeder (Chiara Mastroianni) van het meisje. In deze nieuwe situatie ervaart Rachel niet alleen moedergevoelens voor Leila en alle risico’s die het houden van andermans kinderen met zich mee brengen, maar begint ze ook haar eigen kinderwens te herontdekken. Regisseur Rebecca Zlotowski (‘Un fille facil’, ‘Grand Central’) baseerde zich deels op haar eigen ervaringen en onderzoekt met ‘Les enfants des autres’ de vele verschillende vormen die ouderschap kunnen aannemen. De film werd geselecteerd voor de filmfestivals van Venetië en Toronto in 2022.

“‘Les enfants des autres’ maakt het verlangen naar het onmogelijke bijna tastbaar.” (Trouw)
“Het is niet makkelijk, andermans kinderen”, krijgt Rachel in het voorbijgaan mee in de film die de laatste helft van dat zinnetje als titel heeft. Rebecca Zlotowski breekt aangrijpend een lans voor de stiefouder.” (de Filmkrant)
“’Les Enfants des Autres’ is een aangrijpende film over de pijn en de strubbelingen van een kinderloze stiefmoeder.“  (Friesch Dagblad)